"Noc w Caracas" Karina Sainz Borgo - DKK

Listopadowe spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki spędziłyśmy na rozmowie
o powieści "Noc w Caracas" Kariny Sainz Borgo. 

Autorka urodzona w Wenezueli, z której wyjechać musiała ze względu na trudną sytuację społeczno-polityczną, obecnie mieszka i tworzy w Hiszpanii. Jest uznaną dziennikarką i autorką reportaży, a czytana przez nas książka to jej debiut powieściowy. 

Powieść przenosi nas do Caracas w Wenezueli pogrążonej w chaosie rewolucji
i bratobójczych walk, bezprawia i przemocy. Główna bohaterka - Adelaida Falcón - traci matkę. Nie dane jej jednak w ciszy i spokoju przeżyć żałoby, gdyż sytuacja społeczno-polityczna wymaga codziennej, heroicznej walki o przeżycie. Los doświadcza ją kolejnymi problemami, a by przeżyć - będzie musiała chęć przetrwania postawić ponad wszystko inne, wykazać się niezwykłą determinacją, odwagą, siłą
i wolą życia, by spróbować dać sobie szansę na nowy początek.

Lektura tej książki była piekielnie trudna. To emocjonalnie wyczerpująca droga przez porażające cierpienie, strach, dylematy i nieszczęścia. Wbija w fotel, wyciska łzy, fizycznie boli. I właśnie dlatego - gorąco polecam.

Kilka słów od Pań:

Wstrząsnęła mną. 

Sytuacja tragiczna, dojmująca samotność - ludzi i rzeczy.

Pełna napięcia. Pokazuje, jak kruche jest życie.

Przepiękny wątek matki i córki.

Brutalna i miejscami okrutna rzecz opowiadająca o tym, co się dzieje z człowieczeństwem w świecie pozbawionym zasad moralnych, etycznych, obyczajowych i prawnych. Jest to historia rozpadającego się świata, w którym człowiek przerażony, głodny, udręczony i samotny staje się bezwzględnym drapieżnikiem. Jest to powtarzająca się w historii ludzkości przestroga przed manipulacją ludźmi, przed populizmem i tym, jak łatwo obudzić w nich dzikie instynkty. Nie można tracić czujności, należy reagować natychmiast, gdy słychać cichy rytm werbli...

"Przed końcem zimy" B. MacLaverty - DKK

Bohaterką czerwcowego spotkania naszego Dyskusyjnego Klubu Książki była powieść irlandzkiego autora Bernarda MacLaverty'ego pt. "Przed końcem zimy". A spotkanie było to wyjątkowe, bo w końcu mogłyśmy porozmawiać twarzą w twarz! 😁😁😁 Po wielu miesiącach oczekiwań w końcu udało się powrócić do tej idealnej formy rozmów o rzeczach różnych, mniej i bardziej istotnych, których punktem wyjścia dla nas jest zawsze książka. Dziękuję Paniom bardzo za cierpliwość i wytrwałość 😊

A wracając do naszej głównej bohaterki, czyli powieści MacLaverty'ego - w skrócie rzecz ujmując jest to historia wieloletniego małżeństwa w podróży do Amsterdamu. Za tym zdawać by się mogło banałem kryje się jednak swoista wiwisekcja związku i próba odpowiedzi na pytanie: co dalej? Czy "dalej" jest w ogóle możliwe, a jeśli tak - to w jakiej formie? Czy to jest w końcu ten czas, kiedy do głosu powinny dojść skrywane od lat marzenia, pragnienia, potrzeby, traumy?

Jakie były głosy Pań na jej temat?:

To jest książka o nas

Choć dotyka spraw trudnych, to w tak delikatny sposób, iż czytelnik nie odczuwa nadmiernie tego dramatyzmu, nie lęka się

Świetne dialogi, fantastyczny język

To rzecz o tolerancji

Cóż mogę rzec więcej? gorąco polecamy!

Na kolejnym spotkaniu rozmawiać będziemy o książce Brygidy Helbig "Inna od siebie".

Wakacje w bibliotece

Zapraszamy dzieci w wieku 7 - 9 lat na wakacyjne zajęcia biblioteczne. Mamy dla Was trzy propozycje:

1. Kosmiczny gość - zajęcia z Photonami
   - 2, 3, 5 i 6 sierpnia
   Uwaga, uwaga! w bibliotece wylądował ufoludek. Problem w tym, że lądowanie miał twarde i stracił pamięć oraz umiejętności 😔 Jeśli jesteś gotowa / -y przychodzić do nas, by zaangażować się w naukę naszego ufoludka, to serdecznie zapraszamy!
   (spotkania odbędą się w grupach do 4 osób)
   
   
2. Kodowanie offline
   - 4 i 11 sierpnia
   Programowanie uznane zostało za kluczową kompetencję XXI wieku. Już od najmłodszych lat możemy uczyć dzieci logicznego myślenia czy zauważania relacji przyczynowo-skutkowych. Oprócz tego kodowanie rozwija spostrzegawczość, pamięć, koncentrację, a nawet poprawia koordynację ruchowo-wzrokową czy lateralizację. A to wszystko w formie zabawy na kolorowej macie 😀
   (spotkania odbędą się w grupach do 6 osób)
   
   
3. Cuda z kartonu
   - 18 i 25 sierpnia
   Zajęcia kreatywne, wykorzystujące dziecięcą pomysłowość i niczym nieograniczoną wyobraźnię.
   (spotkania odbędą się w grupach do 6 osób)

Wszystkie zajęcia odbędą się o godz. 13.30. Przewidywany czas trwania to 1 godzina. Obowiązują wcześniejsze zapisy: 

• telefoniczne - 91 422 71 09
• mailowe - filia12@mbp.szczecin.pl (w temacie proszę zaznaczyć: zajęcia wakacyjne)

Uczestnicy spotkań zobowiązani są do stosowania zasad bezpieczeństwa sanitarnego.

Zapraszamy!

Lem. Życie nie z tej ziemi / Wojciech Orliński - DKK

Lutowe spotkanie DKK przebiegło nam pod znakiem Stanisława Lema, a to za sprawą książki "Lem. Życie nie z tej ziemi" Wojciecha Orlińskiego. I nie była to lektura najłatwiejsza, choć niezwykle interesująca.

Życie Stanisława Lema, w szczególności jego lata młodzieńcze, spowija tajemnica. Pisarz sam niechętnie się na ten temat wypowiadał, informacje więc odnoszące się do tego okresu jego życia należy starannie wyłuskać z korespondencji, dokumentów czy nawet powieści Lema. Wojciech Orliński podjął tę bardzo trudną próbę i stworzył fascynującą opowieść, pokazując nam Lema z jego bardzo ludzkiej strony - od trudnego dzieciństwa naznaczonego wojną przez komunizm i emigrację po czasy współczesne. Poznajemy autora z wielu różnych stron - jako genialnego pisarza i wizjonera, jako osobę bardzo wrażliwą, jako autora bardzo krytycznego wobec swej twórczości; jako człowieka dotkniętego różnymi chorobami; czy wreszcie jako fantastycznego przyjaciela. Ta wielka postać, otoczona chwałą i sławą, wyniesiona na piedestał literatury polskiej, jawi się nam w końcu jako zwykły człowiek, ze swoimi wadami i zaletami, z różnymi traumami, ze słabością do słodyczy... jak każdy z nas. I mimo całej trudności przy lekturze, spowodowanej częstymi odniesieniami do twórczości Lema, której aż tak dobrze nie znamy, jest to rzecz warta polecenia właśnie ze względu na jego postać - ogromnie ciekawą, niezwykłą i zagadkową. 

A poza tym - mamy Rok Lema :)

Wspomnieć muszę jeszcze o jednej bardzo istotnej rzeczy - luty to miesiąc naszych urodzin :) Spotykamy się już od siedmiu lat, by raz w miesiącu porozmawiać o przeczytanej książce. Już od dawna nasze dyskusje nie dotyczą tylko książek rzecz jasna - te są inspiracją do rozmów na tematy maści wszelakiej i dumna jestem niesłychanie, że osiągnęłyśmy ten komfort rozmowy, w którym możemy pozwolić sobie na pełną otwartość i szczerość. Moje drogie Panie - dziękuję z całego serca za lata minione, z radością oczekuję kolejnych. Do zobaczenia :)

"Leksykon światła i mroku" Simon Stranger - DKK

Pierwsze w tym roku spotkanie Klubu Książki poświęcone było książce norweskiego pisarza Simona Strangera pt. "Leksykon światła i mroku". Powieść ta, uhonorowana Norweską Nagrodą Księgarzy 2018, przedstawia losy najbardziej znanego norweskiego kolaboranta i zbrodniarza w połączeniu z historią rodzinną. A wszystko zaczęło się od niewinnego spaceru i dziecięcego pytania "dlaczego?" Dlaczego dziadek został zabity?

Powieść ta jest próbą zrozumienia historii - jednostkowej i ogólnej -  w sposób jednak zupełnie inny niż to, do czego przywykliśmy. Nie wskazuje winnych, nie gloryfikuje ofiar. Nie wikła się w martyrologię czy religię, stara się trzymać dystans. Zadaje pytanie, szuka odpowiedzi, próbuje zrozumieć. To książka przede wszystkim o pamięci, zgodnie z ideą przyświecającą Stolpersteinom (kamienie pamięci) o swego rodzaju odroczeniu śmierci.

W tradycji żydowskiej mówi się, że człowiek umiera dwa razy. Pierwszy raz wtedy, kiedy ustaje bicie jego serca, a synapsy w mózgu gasną niczym miasto podczas awarii prądu. Drugi następuje wówczas, gdy już po raz ostatni wypowiada się nazwisko zmarłego, myśli o nim lub sią o nim czyta pięćdziesiąt, sto albo czterysta lat później. Dopiero wtedy człowiek naprawdę znika, wymazany z życia na Ziemi.

(S. Stranger, "Leksykon światła i mroku", Wyd. Literackie 2020, str. 8)

Na uwagę zasługuje też niewątpliwie niespotykana kompozycja. Powieść ma formę leksykonu -  hasła od A do Ż tworzą historię życia i śmierci, biografię ofiary i sprawcy.

Jest to rzecz trudna, wstrząsająca, ale bardzo potrzebna; która zwraca nam uwagę po raz kolejny na fakt, iż granica między człowieczeństwem a barbarzyństwem jest bardzo cienka; która przyprawi nas o szok i łzy z jednej strony, a z drugiej zachwyci wirtuozerią słowa w tak trudnym temacie.

Gorąco polecamy!

Na kolejnym spotkaniu rozmawiać będziemy o książce Wojciecha Orlińskiego "Lem. Życie nie z tej ziemi".

"Budząc lwy" Ayelet Gundar-Goshen - DKK

Na ostatnim spotkaniu rozmawiałyśmy o książce izraelskiej pisarki, dziennikarki i scenarzystki Ayelet Gundar-Goshen pt. "Budząc lwy". Jest to kolejna pozycja z Serii z Żurawiem Wydawnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego, na którą zdecydowanie warto zwrócić uwagę.

Ejtan, zdolny neurochirurg, po zmianie pracy próbuje odnaleźć się w nowym miejscu. Zdawać by się mogło, że nie powinien mieć z tym większych problemów - jest już cenionym specjalistą, ma idealną żonę i dwoje dzieci, którzy dają mu oparcie. Pewnej nocy potrąca człowieka. I ucieka z miejsca wypadku. To zdarzenie i jego konsekwencje odmieni jego życie na zawsze. Następnego dnia w jego domu zjawia się Sirkit - z portfelem Ejtana znalezionym na miejscu wypadku... 

Powieść ta wzbudziła w nas wiele różnych emocji i myśli - o samotności, o dylematach moralnych, o problemie uchodźców, o życiu w kłamstwie i jego konsekwencjach, o następstwach podejmowanych decyzji, o kruchości życia. A co najważniejsze chyba - kazała stanąć twarzą w twarz z prawdą, iż nikt w pełni nie zna nawet samego siebie. Mamy zazwyczaj o sobie dobre zdanie, jest to jednak bardzo kruche, gdyż w sytuacjach granicznych wszystko staje się względne.

Otwartym jest pytanie, co zrobilibyśmy na miejscu głównego bohatera. Pozostaje jedynie wierzyć, iż nasza decyzja byłaby właściwa...

Gorąco polecamy!

"Dziewczyna z konbini" S. Murata - DKK

Na listopadowym spotkaniu online Klubu Książki wybrałyśmy się w podróż do Japonii. A wszystko to za sprawą książki "Dziewczyna z konbini", autorstwa japońskiej pisarki Sayaki Muraty. Powieść ta została okrzyknięta jedną z najważniejszych w ostatnich latach. Wywołała też wiele komentarzy i dyskusji na temat kondycji społeczeństwa japońskiego. Autorka natomiast zdobyła w 2016 roku tytuł Kobiety Roku japońskiego "Vogue'a", a w roku 2017 trafiła do grona najważniejszych pisarzy współczesnych na liście ogłoszonej przez czasopismo "Freemans: The Future of New Writing".

Jej bohaterką jest 36-letnia Keiko Furukura, która połowę swego życia spędziła pracując w konbini, czyli sieciowym sklepie wielobranżowym. Ta praca daje jej poczucie spełnienia, dobrze wykonanego obowiązku, nadaje też pewien porządek jej życiu. Keiko jest też inna - w oczach otoczenia. Wyłamuje się stereotypom, nie wypełnia przypisanych jej płci i wiekowi ról społecznych, żyje z dnia na dzień po swojemu. Jednak presja otoczenia sprawia, że próbuje się dopasować - stara się naśladować zachowania innych, próbuje spełnić oczekiwania, odegrać przypisaną jej społecznie rolę... Czy słusznie i z jakim skutkiem? Zachęcamy do lektury.

Z opinii Pań przytoczę kilka:

Bardzo dobry temat, bo bardzo dużo jest dzisiaj braku zrozumienia dla odmienności w społeczeństwie.

Świat próbuje nas zmusić do wypełniania tradycyjnie przyjętych ról społecznych.

Rzecz o samotności, wyizolowaniu człowieka we współczesnym społeczeństwie - obecny w wielu utworach. Znak naszych czasów?

Keiko jest wzruszająca w swej odmienności, czuje ją i próbuje naśladować innych, by się dopasować.

W swoim życiu także czułam się wyobcowana, próbowałam się dostosować i się nie udało. Pytanie brzmi, dlaczego musiałabym się dostosowywać, kiedy mogę znaleźć prawdziwych przyjaciół, którzy mnie zaakceptują taką, jaka jestem?

Na sam koniec dodam jeszcze, że książka ta wydana została w ramach Serii z Żurawiem Wydawnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego:

to seria dla wielbicieli literatury współczesnej z różnych, odległych od siebie krajów świata. Znajdują się w niej tytuły, które odniosły ogromny sukces w kraju pochodzenia bądź zostały wyróżnione najważniejszymi nagrodami literackimi.

Każdy tytuł jest więc zaproszeniem do kolejnej literackiej podróży w najciekawsze rejony literatury współczesnej.

(wuj.pl/serie-wydawnicze/seria-z-zurawiem)

Polecamy!

Na kolejnym spotkaniu rozmawiać będziemy o książce "Budząc lwy" autorstwa Ayelet Gundar-Goshen.

"Euforia" Lily King - DKK

Na ostatnim spotkaniu Klubu Książki rozmawiałyśmy o "Euforii" Lily King. Jest to rzecz inspirowana wydarzeniami z życia znanej chyba wszystkim antropolożki Margaret Mead, z czasów jej pobytu w Nowej Gwinei w latach 30. XX wieku., oraz jej relacji z Reo Fortune’m i Gregorym Batesonem.

Nasi bohaterowie - Nell Stone, jej mąż Fenwick Schuyler i Andrew Bankson - spotykają się przypadkiem na przyjęciu, kiedy to małżeństwo gotowe jest opuścić dorzecze Sepiku, ale za namową Banksona decyduje się zbadać nieznane dotąd plemię Tamów. Co kryje się za takim zachowaniem młodego antropologa?

Oczami Banksona i z zapisków Nell poznajemy sposób ich pracy i motywacje; to, jak każde z nich inaczej próbuje poznać i zrozumieć obcą i jakże odmienną społeczność. Razem z nimi zaczynamy w którymś momencie zastanawiać się nad celowością takich badań; nad tym, gdzie przebiegać powinna granica działań dopuszczalnych. Nieuchronnie też przychodzi w końcu myśl, iż buńczuczne i niezasłużone jest przekonanie o wyższości kultury "naszej" nad "inną"... Jak powiedziała jedna z Pań: obserwowane w książce ludy pierwotne mają jasne zasady postępowania, nasza moralność natomiast jest szemrana. Trudno się nie zgodzić.

Książka ta pozwala nam też towarzyszyć rozwijającej się relacji pomiędzy Nell i Banksonem i to na jej kanwie snuta jest historia, a z wolna budowane napięcie, nienachalna narracja i przystępny język sprawiają, że jej lektura to czysta przyjemność.

Polecamy!

Na kolejnym spotkaniu rozmawiać będziemy o książce "Dziewczyna z konbini" S. Muraty.

"Błoto słodsze niż miód. Głosy komunistycznej Albanii" M. Rejmer - DKK

Wrześniowe spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki poświęcone było reportażowi Małgorzaty Rejmer "Błoto słodsze niż miód. Głosy komunistycznej Albanii". Po świetnie przyjętym "Bukareszcie" (polecam!) autorka postanowiła opisać losy Albanii z czasów dyktatury Envera Hoxhy.

To, co uderzyło nas najbardziej, to że mimo bliskości geograficznej Albanii tak niewiele o niej wiemy; że mimo ponad 40 lat dyktatury wiedza o niej jest tak skąpa nawet dzisiaj.

Książkę tę czyta się niełatwo ze względu na ogrom emocji, które budzi. Osobiste dramaty opisywane bezpośrednio przez bohaterów porażają brutalnością, bezsensem, okrucieństwem; budzą lęk i przekraczają wszelkie granice wyobraźni. Zabieg oddania głosu tym, którzy doświadczyli okrucieństwa dyktatury Envera Hoxhy sprawia, że dociera ono do nas ze zwielokrotnioną siłą. Pośród tych dramatów jednak zdarzają się i głosy tęsknoty za czasem minionym, głosy chwalące zmarłego przywódcę i wyrażające się o nim pochlebnie, co każe zadać odwieczne pytanie: jak? jak to możliwe, by jeden człowiek był w stanie tak zmanipulować całe społeczeństwo, że nie dość, iż zbudował potężny aparat represji, w którym nawet najbliższym nie można było ufać, to i wiele lat po swej śmierci dalej znajduje uznanie. Jak? 

Współczesna Albania dalej boryka się z wieloma problemami i rozczarowaniem obecną sytuacją, choć są one jedynie sygnalizowane przez autorkę. Pokonanie 40 lat traumy najwyraźniej zajmie czas kilku pokoleniom.

A za podsumowanie niech nam posłuży ostatni akapit z książki:

Pamiętaj, nie ma co płakać. Trzeba się cieszyć, że możemy jeść, śmiać się i rozmawiać. Teraz wreszcie żyjemy, tym jednym krótkim życiem.

(Błoto słodsze niż miód. Głosy komunistycznej Albanii / M. Rejmer, Wołowiec 2018, str. 332)

Na kolejnym spotkaniu rozmawiać będziemy o książce "Euforia" L. King.

"Trylogia nowojorska" Paul Auster - DKK

Sierpniowe spotkanie online Dyskusyjnego Klubu Książki spędziłyśmy w gorącej atmosferze na rozmowie o jednej z najbardziej znanych książek Paula Austera, a mianowicie o "Trylogii nowojorskiej". Składa się ona z trzech opowieści (Szklane miasto, Duchy oraz Zamknięty pokój) - niby autonomicznych, ale jednak połączonych tyloma odniesieniami, że dla mnie tworzą nierozerwalną całość. Przyjęło się mówić, że są to opowiadania detektywistyczne, choć sam autor odżegnuje się od takich teorii. To, co z klasycznym opowiadaniem detektywistycznym może je łączyć, to motyw poszukiwania, a nie występek kryminalny będący zagadką do rozwiązania. I mimo tego, że bohater jednej z opowieści jest zawodowym detektywem, a bohaterowie dwóch pozostałych niejako przyjmują takową rolę, to nie dajcie się zwieść tej prostej interpretacji :)

Trzeba przyznać, że nie jest to lektura łatwa... Mnogość odniesień literackich i kulturowych (np. Biblia czy też "Raj utracony") sprawia, że książkę czytać należy w dużym skupieniu, a i dobrze jest wrócić do istotnych dla całości fragmentów, by "wyłapać" i zrozumieć tę misterną siatkę powiązań zaserwowanych nam przez autora. Każda z tych części opowiada o czymś innym, a odpowiedź na standardowe pytanie: o czym to jest? nastręcza wiele trudności.  Pewne jest, że napisano ją pięknym językiem, który maluje obrazy w naszej wyobraźni, bawiąc się jednocześnie konwencją i nieustannie nas zaskakując. Posiłkując się natomiast opiniami naszych Klubowiczek mogę powiedzieć, iż jest to rzecz nieoczywista i niejednoznaczna, inspirująca poznawczo, do której podejść należy zupełnie inaczej niż do tradycyjnej lektury - bez szukania jakiegoś morału, wniosków, gotowych rozwiązań. Jest to rzecz, która mnoży pytania, zmusza do rozmyślań, każe się zatrzymać i zastanowić, poświęcić refleksji. Nie ma jednego wniosku z niej płynącego, bo każdy z nas z tego pozornego chaosu wyniesie co innego. 

Każdy z bohaterów szukając kogoś / czegoś w pewnym sensie stracił siebie. Czy więc warto? Na to pytanie nie ma jednej klarownej odpowiedzi. A całe to zamieszanie z powodu jednej omyłkowej rozmowy telefonicznej...

Na zakończenie krótki cytat z jednego z bohaterów:

Nie twierdzę, że rozwiązałem jakiekolwiek problemy. Sugeruję tylko, że nadeszła chwila, kiedy już nie bałem przyjrzeć się wcześniejszym wydarzeniom. Jeśli wynikły z tego jakieś słowa, to wyłącznie dlatego, że chcąc nie chcąc musiałem je przyjąć, wziąć na siebie i pójść, dokąd mnie prowadziły. Ale to jeszcze nie znaczy, że słowa są ważne. Już od dawna walczę z sobą o to, żeby pożegnać się z pewną sprawą i w sumie liczy się tylko ta walka. A moja historia nie zawiera się w słowach, lecz właśnie w walce.

(Trylogia nowojorska / P. Auster, Wyd. Znak, Kraków 2012, str. 334)

Gorąco polecamy!

 

Na kolejnym spotkaniu rozmawiać będziemy o książce Małgorzaty Rejmer "Błoto słodsze niż miód".

"Ministerstwo bólu" D. Ugresić - DKK

 

Po zdecydowanie zbyt długiej przerwie wczoraj po raz pierwszy od marca obradował nasz Dyskusyjny Klub Książki :) W formie jednak zupełnie odmiennej, a mianowicie wirtualnej - z wykorzystaniem rozmowy grupowej w aplikacji WhatsApp. Jeszcze raz bardzo dziękuję Paniom za gotowość do poszukiwania nowych rozwiązań. Co to były za emocje ... :)

Rozmawiałyśmy tym razem o książce Dubravki Ugresić "Ministerstwo bólu". Jest to historia o ludziach, którzy z Jugosławii objętej wojną uciekli do Holandii i tam próbują ułożyć sobie życie na nowo. Czy możliwe jest jednak uwolnienie się od tragicznych wspomnień i przeżyć? Jaki jest właściwy sposób radzenia sobie z traumą? Jak rozmawiać o tym, co utracone? Jak sprawić, by to złamane okrucieństwem wojny życie miało znowu sens? Na te i wiele innych pytań próbują znaleźć odpowiedzi bohaterowie tej niewielkiej objętościowo książki. Jej lektura nie należy do łatwych - zanurzamy się razem z bohaterami w ich doświadczeniu krzywdy, poniżenia, strachu i bezradności, poszukując jednocześnie sposobu na odnalezienie choć odrobiny wewnętrznego spokoju. Niezaprzeczalnym jest jednak fakt, iż mimo tego, że żyli w wolnym kraju, to zniewoleni byli przez własną traumę. Niemożliwe jest też znalezienie złotego środka na radzenie sobie z nią, kiedy jesteśmy tak różni, zbudowani z tak różnych doświadczeń.

  

Gorąco polecamy!

Za miesiąc rozmawiać będziemy o "Trylogii nowojorskiej" autorstwa P. Austera.

Cała Polska czyta dzieciom o zwierzętach - Tydzień Czytania Dzieciom 2020

Akcja "Tydzień Czytania Dzieciom" jest w tym roku - jak wszystko inne - zdecydowanie odmienna, bez odwiedzin zaprzyjaźnionych przedszkolaków i uczniów. Niemniej jednak nie poddajemy się, a jako że hasło w tym roku brzmi "Cała Polska czyta dzieciom o zwierzętach" to mamy dla Was - nasi najmłodsi najulubieńsi - propozycje książek o zwierzakach właśnie. A w związku z tym, że dzisiaj również święto wszystkich dzieci - Dzień Dziecka - to dla każdego chętnego odwiedzającego nas w tym tygodniu dziecka (lub do wyczerpania zapasów) mamy prezent - książkę, 

o zwierzętach rzecz jasna :)

Program tegorocznego Tygodnia i propozycje spotkań online znajdziecie na stronie Fundacji: calapolskaczytadzieciom.pl/aktualnosci/program-xix-ogolnopolskiego-tygodnia-czytania-dzieciom/

Serdecznie zapraszamy!

Dzień Bezpiecznego Internetu 2020

Z okazji przypadającego w lutym Dnia Bezpiecznego Internetu jak co roku odbyły się u nas zajęcia z uczniami SSP1 (klasy drugie i trzecie). Tym razem rozmawialiśmy o zasadach komunikacji bezpośredniej. Celem lekcji było uwrażliwienie na różnorodność komunikacji internetowej oraz zwrócenie uwagi na istnienie różnych wariantów i możliwości przekazywania treści, co w praktyce przekłada się na lepsze dobranie formy przekazu. W trakcie zajęć uczestnicy uczyli się, w jaki sposób komunikować się z innymi tak, żeby było to skuteczne i kulturalne.

Jeszcze raz serdecznie dziękuję Wam z spotkania!

"Kolor milczenia" E. Barceló

Luty to miesiąc, w którym przypadają urodziny naszego Klubu Książki - w tym roku szóste. Przez te minione lata spędziłyśmy ze sobą ponad 100 godzin na 67 spotkaniach, rozmawiając o 68 książkach. Moje drogie Panie - raz jeszcze dziękuję za ten wspólny czas; za Wasze zaangażowanie i wiarę, że warto; za Wasze otwarte umysły i chęć poznawania nowego; za szczere dyskusje, odważne osądy i szacunek dla cudzego, czasem odmiennego zdania; za zaufanie... Życzę Wam i sobie wielu kolejnych inspirujących literackich podróży we wspólnym gronie.

Na spotkaniu urodzinowym rozmawiałyśmy o książce pt "Kolor milczenia" E. Barceló. Historia o tym, jak trudno pokonać demony przeszłości, rozwikłać dawne tajemnice, znaleźć odpowiedź na pytanie: czy warto? - poprowadziła nas aż do Maroka z lat 40-tych XX wieku. Wielopłaszczyznowość geograficzna i historyczna stała się też inspiracją do dalszych poszukiwań i do pogłębiania własnej wiedzy na temat bogatej historii Maroka i Hiszpanii.

Tę wciągającą historię czyta się szybko i z przyjemnością, a zmyślna kompozycja nie pozwala się przy niej nudzić, z głębokim więc przekonaniem polecamy.

Na kolejnym spotkaniu rozmawiać będziemy o książce "Bracia Burgess" E. Strout.

"Asymetria" L. Halliday

Pierwsze spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki w nowym roku dotyczyło powieści, która wywołała u nas różne wrażenia. Mowa o "Asymetrii" Lisy Halliday, okrzykniętej po ukazaniu się drukiem objawieniem i jedną z najważniejszych książek roku 2018.

Książka składa się z trzech części. W części pierwszej (zatytułowanej "Głupota") obserwujemy historię rozwoju znajomości Alice (dwudziestokilkuletniej pracownicy nowojorskiego wydawnictwa) i Ezry (utytułowanego pisarza po siedemdziesiątce). Ich relacja okazuje się bardziej skomplikowana niż prosty związek uczeń - mistrz i mimo początkowej fascynacji opartej na kontraście wieku i doświadczenia ta dwójka rozwija pewną emocjonalną zależność.

Część druga ("Szaleństwo") to historia Amara - ekonomisty o podwójnym, irackim i amerykańskim, obywatelstwie, które sprawia, iż zwykła podróż do Londynu przeistacza się w kafkowską konfrontację jednostki i państwa, a zarazem opowieść wspomnieniową o życiu i podjętych wyborach.

Część trzecią natomiast stanowi wywiad z noblistą Ezrą, który w końcu doczekał się upragnionej nagrody.

Tytułowych asymetrii mamy tu wiele - od kontrastu pomiędzy młodością i starością, naiwnością i doświadczeniem, po jednostkę i państwo czy wschód i zachód. Pytanie brzmi, czy jest możliwe ich pogodzenie? znalezienie jednej płaszczyzny porozumienia?

Książka podzieliła naszą grupę na tych, którym się zdecydowanie nie podobała i nic wartościowego sobą nie wniosła, powielając jedynie znane już schematy i tematy w sposób zdecydowanie daleki od odkrywczego oraz tych, którzy dostrzegli w niej coś interesującego poprzez poruszenie wielu istotnych problemów współczesnego świata (np. wojny) i stawianie pytań o możliwość porozumienia ponad indywidualnymi różnicami. Mamy więc kolejną asymetrię ;)

Na następnym spotkaniu rozmawiać będziemy o książce "Kolor milczenia" E. Barceló.

Potańcówka

Z okazji Tygodnia Edukacji Informatycznej (Computer Science Education Week, 9 - 15.12.2019) w minionym tygodniu odbyły się u nas warsztaty z programowania Godzina Kodowania. Razem z uczniami klas 3a i 3b SSP1, korzystając z przygotowanego specjalnie na tę okazję samouczka, zakodowaliśmy „Potańcówkę” w rytm największych hitów muzycznych. I bawiliśmy się przy tym fantastycznie :) Polecamy!

Godzina Kodowania jest światowym ruchem Tygodnia Edukacji Informatycznej i Code.org, docierającym do dziesiątek milionów uczniów w ponad 180 krajach. Celem tej globalnej akcji jest zachęcanie do rozpoczęcia przygody z programowaniem. Tydzień Edukacji Informatycznej odbywa się co roku dla uhonorowania pioniera informatyki, Admirał Grace Murray Hopper, urodzonej 9 grudnia 1906.

Każdy uczeń powinien mieć możliwość nauki informatyki. Pomaga ona rozwijać umiejętności rozwiązywania problemów, logicznego myślenia i kreatywności. Dzięki rozpoczęciu nauki wcześnie, uczniowie zdobędą podstawy dla przyszłych sukcesów na jakiejkolwiek ścieżce zawodowej w XXI wieku. Godzina Kodowania to jednogodzinne wprowadzenie do informatyki, mające na celu demistyfikację "code" - programowania - i pokazanie, że każdy może nauczyć się podstaw i poszerzyć swój udział w obszarze informatyki. Celem nie jest tu wyszkolenie kogokolwiek na eksperta informatyki w ciągu godziny. Godzina wystarczy jednak by dowiedzieć się, że informatyka jest przyjemna i kreatywna, dostępna w każdym wieku, dla wszystkich uczniów, niezależnie od środowiska i doświadczenia. Miarą sukcesu tej inicjatywy nie jest jak dużo informatyki uczniowie się nauczą - sukces jest odzwierciedlony szerokim uczestnictwem reprezentantów różnych płci oraz grup etnicznych i społeczno-ekonomicznych, a w rezultacie wzrostem zainteresowania informatyką na różnych etapach edukacji.

(hourofcode.com)

"Po trochu" W. Gogola

 

Na ostatnim w tym roku spotkaniu Dyskusyjnego Klubu Książki rozmawiałyśmy o "Po trochu" W. Gogoli. Za ten debiutancki zbiór mikroopowieści autorka nominowana była do Nagrody Nike, Gryfii czy Angelusa. Wygraną zapewniła jej nominacja do Nagrody Conrada w 2018 roku.

Jak sama przyznała: To przetworzona autobiografia, podkoloryzowana prawda. 90 procent bohaterów „Po trochu” to osoby prawdziwe, członkowie mojej rodziny. Miałam w tym egoistyczny interes, chciałam ich zatrzymać na dłużej, utrwalić. Główna bohaterka Weronika również jest mną. Zdecydowałam, że będzie małą dziewczynką. To był dla mnie wytrych. Bezpieczne schronienie.

(wyborcza.pl/weronika-gogola-debiutantka-na-miare-conrada )

Mówi się, że to książka o śmierci. I ta śmierć rzeczywiście pojawia się w każdej z opowieści, patrzy na nas niemal z każdego zdania. Ta opinia jednak spotkała się w trakcie naszej rozmowy z głośnym sprzeciwem. Mimo wszechobecnej śmierci książka ta przyniosła nam wiele radości. Przywołała wiele wspomnień z własnego dzieciństwa, przypomniała o zapomnianych zwyczajach i obrzędach. Spostrzeżenia na temat świata czynione z perspektywy małej dziewczynki wielokrotnie wywoływały uśmiech na naszych twarzach, a wspomnienia narratorki o bohaterach opowieści i anegdoty z nimi związane zapewniają im nieśmiertelność. I mimo że każda z części mówi o czyimś odejściu, to paradoksalnie jest to opowieść o życiu, pewnym cyklu, codzienności.

Uwagę naszą zwróciła też konstrukcja - 12 części w większości interpretacji utożsamianych jest z dwunastoma godzinami czuwania przy zmarłym. Forma ta zaprowadza pewien porządek i harmonię w procesie czytania. Współgra również z  inicjującą opowieść pieśnią żałobną "Żegnam cię, mój świecie wesoły...".

Gorąco polecamy!

Na następnym spotkaniu rozmawiać będziemy o książce "Asymetria" Lisy Halliday.

Z najmłodszymi :)

Ostatnie tygodnie upłynęły nam pod znakiem spotkań z dziećmi (SSP1, Oddz. Przedszk. przy SP11, PP66). Odwiedziny najmłodszych to stały element naszego bibliotecznego krajobrazu. Wiadomo przecież, że czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci ;) W ten sposób próbujemy zaszczepić dzieciom miłość do książek. Tym razem oprócz tradycyjnego szaleństwa między regałami w poszukiwaniu najlepszej książki na świecie część przedszkolaków wykonała rysunki ilustrujące treść przeczytanej im książki (a był to "Wyścig po złotego żołędzia" Katy Hudson), a uczniowie kl.0 prace na temat tego, z czym kojarzy im się biblioteka. Niektóre z tych dzieł możecie podziwiać u nas do połowy grudnia :)

Zapraszamy!

"Współczesna rodzina" H. Flatland

Bohaterką ostatniego spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki była powieść "Współczesna rodzina" autorstwa H. Flatland. Jest to opowieść o tym, jak jedna decyzja seniorów rodu potrafi zachwiać życiem innych jej członków. A że to decyzja o rozwodzie, to doświadczymy pełnego wachlarza różnorakich emocji głównych bohaterów w postaci dzieci rozwodzącej się pary. Każde z nich na swój sposób przeżywa zaskakującą sytuację, próbując zrozumieć przyczyny i konsekwencje tej decyzji.

W miarę czytania sami zaczynamy sobie zadawać pytanie: co by było, gdyby...?

Polecamy :)

Na kolejnym spotkaniu rozmawiać będziemy o książce W. Gogoli pt. "Po trochu".

"Fałszerze pieprzu" M. Sznajderman

Na październikowym spotkaniu Klubu Książki rozmawiałyśmy o "Fałszerzach pieprzu" Moniki Sznajderman. Jest to rodzinna historia autorki, w której zderzają się dwa światy - wojenne losy żydowskiej rodziny ojca i polskiej rodziny matki. Z ułamków wspomnień, ze starych zdjęć i dokumentów próbuje ona odbudować pamięć o własnych korzeniach. Jak mówi autorka:

Przez wiele lat nie miałam takiego kontaktu z ojcem, jaki zazwyczaj się ma, albo przynajmniej powinno. Nie rozmawialiśmy o jego przeszłości. Książka pozwoliła mu częściowo wrócić do dziejów swoich bliskich, a częściowo nawet je poznać. Odkąd zaczęłam przywracać do życia jego bliższych i dalszych krewnych, poczuł się – mam wrażenie – na świecie mniej sam. Przywróciłam ojcu pamięć, uczyniłam ją naszą wspólną, i to chyba było najważniejsze.

Ta książka pozwoliła mi zbudować od nowa relację z tatą.

(kultura.onet.pl/monika-sznajderman)

Jest to jedna z tych książek, które zapadają głęboko w pamięć, dotykają, czasem wręcz bolą... Mnie przynajmniej. I każą zadać sobie kilka trudnych pytań. Polecam.

Na spotkaniu listopadowym rozmawiać będziemy o książce "Współczesna rodzina" H. Flatland.