Chmurnik-Joanna Wtulich

 Podczas majowego spotkania rozmawialiśmy o książce : Chmurnik"- Joanny Wtulich,

Chmurnicy znani są od zarania dziejów. W wierzeniach słowiańskich znani lepiej pod nazwą Płanetników. Najczęściej przedstawiani byli oni jako czarnoskórzy wysocy, potężnie umięśnieni mężczyźni, ciągnący napięte liny do których przywiązane były chmury. W tej książce jednak nic takiego nie będzie miało miejsca. 

Chmurnik to historia mroczna, pełna nienawiści, bólu i cierpienia, a wszystko to spaja przeznaczenie. Głównym bohaterem książki jest Grzegorz, syn ostatniego Chmurnika w Bieszczadach. Chce zacząć żyć swoim życiem i w tym celu wyjeżdża do Wrocławia. Jednak przez śmierć swojego ojca zmuszony jest do powrotu. Zostaje tym samym wplątany w intrygę snutą przez wiele, wiele lat. Grzegorzowi przyjdzie zapłacić za powrót bardzo wysoką cenę. 

W tej powieści świat realny miesza się ze światem magicznym, a tajemnica goni tajemnicę. Zranione serce jest zdolne do wyrządzenia wielkiej tragedii, a konsekwencje przyjdzie ponieść niewinnym. Wszystko w tej książce toczy się dookoła wody, to w niej według bohaterów książki drzemie siła mogąca dać życie jak i zabrać życie. 

Książkę polecamy każdemu, kto lubi nie do końca łatwe historie, gdzie bohaterowie muszą zmierzyć się z konsekwencjami własnych wyborów. Jest to również świetna pozycja dla osób lubiących realizm magiczny szczególnie z pogranicza mitologii słowiańskiej. 

Zgiełk serca. Opowieść o Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej- Małgorzata Czyńska

 Podczas kwietniowego spotkania dyskutowaliśmy na temat niezwykle barwnej postaci jaką była Maria Pawlikowska-Jasnorzewska.

Jak pisze sama autorka, Maria była kobietą naznaczoną miłością i wpływem planet. I na tym wpływie planet oraz jej związków ów książka miała się skupiać, nie do końca moim zdaniem autorce udało się uchwycić ten aspekt życia poetki i malarki. Opisane w książce jej trzy małżeństwa ( z Władysławem Bzowskim, Janem Pawlikowskim oraz Stefanem Jasnorzewskim) oraz liczne romanse, pokazują dobitnie jak pragnącą miłości była Maria Pawlikowska. Problemem moim zdaniem było jej nastawienia do miłości, związków i partnerów, mianowicie wszystko albo nic, wykazywała postawę ma być tak jak ja chcę albo wcale. Nie było to dobrą postawą w żadnym z jej nieudanych małżeństw. Dużą rolę w jej życiu odegrała rodzina, a dokładnie jej ojciec, który sprawił, że nasza poetka była nader rozpieszczoną osobą. Bardzo zżyta, momentami najczęściej w tych niepotrzebnych momentach ( jak podróż pośluba) nierozłączna. 

Książa moim zdaniem malująca obraz Marii jako osoby samolubnej, roztrzepanej, żyjącej swoim własnym życiem, w swoim własnym świecie. Wychowywana w rodzinie artystycznej i wyrastanie w takim duchu sprawiło, że poetka była ciepło odbierana tylko w wąskim gronie artystów. Była osoba bardzo dystansującą się od świata innego niż artystyczne. Ze względu na swoją wadę postawy, bardzo krucha i próbująca za wszelką cenę ukryć swoje niedoskonałości. 

Dół- Andrej Platonov

 

Podczas marcowego spotkania rozmawialiśmy na temat książki "Dół"- Andreja Platonova... nie była to łatwa lektura. autor należy do wybitnych pisarzy literatury rosyjskiej i chociaż dzisiaj stawiany na równi z Tołstojem czy Czechowem to jego wywrotowe i prześmiewcze jak na tamten czas książki, sprawiły że był usuwany w cień.

W swojej książce opisuje ideologie planu pięcioletniego. Tytułowy dół to miejsce pod nowy dom dla wszystkich proletariuszy. Kto zlecił i kiedy ma się zakończyć budowa nie wie nikt. Jedno jest pewne, ma powstać jak najszybciej, przy jak największym nakładzie sił przy jednoczesnym braku środków. Budowa od samego początku skazana na klęskę, jednak wiedza ta nie przeszkadza robotnikom w pracy. Książka smutna, brudna. Bohaterowie zgorzkniali i wypruci z jakichkolwiek uczuć- są tylko częścią masy ludzkiej mającą wykonywać polecone im zadanie.

Z lekki opóźnieniem ale tak prezentuje się nasz skład, prawie cały skład. Mamy już 12 lat 💪💪💪

 

Nowości

 Święta się skończyły więc czas na trochę

Zapraszamy do naszej filii

nowości <3

Pięć ran-Kirstin Valdez Quade

Luty to miesiąc w którym nasz klub książki obchodzi jubileusz. W tym roku świętowaliśmy 12-lecie Dyskusyjnego Klubu Książki, omawiając przy tym książkę " Pięć ran-Kirstin Valdez Quade

Ciężko napisać coś, gdy powieść Cię nie porwała. moim zdaniem cała historia nie powala. Nie ma w niej nic co by świadczyło o jej wyjątkowości, może właśnie o to w tym wszystkim chodzi. Miała to być opowieść o pewnej rodzinie, rodzinie jakich wiele na świecie, rodzinie w której są wzloty i upadki, gdzie ktoś musi sięgnąć dna, żeby mógł zacząć żyć. Historia gdzie tragedia naznacza ludzi na resztę ich życia ale gdyby nie ta tragedia to nie byliby wstanie się zmienić.

Książka opowiada losy rodziny Padillo, gdzie głównym filarem trzymającym rodzinę w całości jest matka Yolanda. Syn Amadeo bohater nie radzący sobie ze swoim życiem, znajdującym ukojenie w alkoholu. Jego córka Angel, która ucieka do kochającej babci by tam w spokoju móc zając się sobą i swoim nienarodzonym jeszcze dzieckiem. Mamy tutaj trzy przeplatające i wpływające na siebie historie: pierwsza to historia Yolandy i jej nieuleczalnego raka mózgu, drugą historia jest historia  jej syn i próba zrozumienia jego postrzegania świata. Trzecią natomiast jest świat widziany oczami szesnastoletniej ciężarnej córki i tego jak powinna wyglądać rodzina. 

Historia rodziny pełna niedomówień, niezabliźnionych ran, niewyjaśnionych sytuacji. Napisana jest ona jednak pięknym językiem, dzięki przekładowi Agi Zano co według mnie trochę zmniejsza uczucie znudzenia całą tą historią. 

Boże, Beata! - Mateusz Glen

 Podczas styczniowego spotkania, rozmawialiśmy o książce " Boże, Beata!" napisaną przez Mateusza Glena.

Nowy Rok zaczęliśmy zabawnie, od debiutanckiej powieści młodego autora, którego postać nazywana Ta, jedna ciotka szerszej publiczności znana jest ze śmiesznych filmików na portalach społecznościowych.

W tej książce, ciocia wybiera się na zasłużony odpoczynek do sanatorium. Nie zdając sobie sprawy w jaką aferę wdepnie i z czym przyjdzie jej się zmierzyć.

Lekka i zabawna książka z charakterystycznym poczuciem humoru, świetnie się sprawdzi jako odskocznia od problemów życia codziennego. Charyzmatyczna główna bohaterka ze specyficznym spojrzeniem na świat i nie dająca sobie w kaszę dmuchać jakby to powiedziała. Lektura gwarantuje przyjemnie spędzone chwile, jestem przekonany, że nie raz uśmiech zagości na twarzach czytających po tym jak poznają tę jedną ciotkę. 

Czas starego boga- Sebastian Barry

 Podczas grudniowego spotkania omawialiśmy książkę " Czas starego boga autorstwa Sebastiana Barrego

Chociaż nie jest to gruba lektura, bo liczy sobie zaledwie 224 strony to jednak świetnie sprawdzi się tutaj powiedzenie nie ilość się liczy a jakość. Niespieszne tempo, dużo retrospekcji, wspomnień i jedna nierozwiązana zagadka z przeszłości. Główny bohater to emerytowany policjant Tom Kettle, opanowany, cichy mężczyzna, który jedynie czego pragnie to spokoju. Gdy tak mija mu dzień za dniem do jego drzwi pukają młodsi koledzy z komisariatu, wtedy zaczyna się prawdziwa akcja tej książki. Prośba o pomoc w śledztwie, nad którym pracował Tom, zamienia się w lawinę wspomnień, nie do końca takich, które Tom chciałby sobie przypominać. 

Czas starego boga to powieść o demonach przeszłości, wstrząsająca swoją tematyka oraz opisami zastosowanymi przez autora i świetnie tłumaczonych przez Agę Zano. To opowieść zastanawiająca się nad sednem człowieczeństwa. O tym jak osoby, które miały chronić innych same stawały się oprawcami Jednak przede wszystkim o miłości, która czasem potrafi tak zaślepić, że prowadzi do tragedii.