Tydzień Edukacji Globalnej 2015

W dniach 16 - 22 listopada 2015r. obchodzimy Tydzień Edukacji Globalnej, któremu w tym roku przyświeca hasło "Równość – od słów do czynów”. Z tej okazji w naszej bibliotece spotkali się uczniowie trzech klas piątych SSP1 z przedstawicielką Regionalnego Ośrodka Debaty Międzynarodowej w Szczecinie, p. Olgą Łozińską.

Definicja edukacji globalnej, wypracowana w 2010 roku przez międzysektorowy zespół złożony z nauczycieli, doradców i konsultantów metodycznych oraz przedstawicieli Ministerstwa Edukacji Narodowej, Ministerstwa Spraw Zagranicznych, władz oświatowych, uczelni wyższych i organizacji pozarządowych mówi, iż jest to część kształcenia obywatelskiego i wychowania, która rozszerza ich zakres przez uświadamianie istnienia zjawisk i współzależności globalnych. Jej głównym celem jest przygotowanie odbiorców do stawiania czoła wyzwaniom dotyczącym całej ludzkości. Przez współzależności rozumiemy wzajemne powiązania i przenikanie systemów kulturowych, środowiskowych, ekonomicznych, społecznych, politycznych i technologicznych. Zadaniem edukacji globalnej jest wyjaśnianie globalnych współzależności, przyczyn problemów współczesnego świata i wyzwań z tym związanych. Edukacja globalna ma przybliżać społeczeństwu zagadnienia dotyczące sytuacji uboższych krajów, jak również pokazywać wzajemne zależności między mieszkańcami krajów rozwiniętych a rozwijających się. Edukacja globalna powinna prowadzić do osobistego zaangażowania na rzecz walki z ubóstwem oraz włączenia się w proces budowania globalnego społeczeństwa opartego na zasadach solidarności, równości i współpracy. (www.edukacjaglobalna.ore.edu.pl)

W czasie spotkań rozmawialiśmy więc o globalnych zależnościach między różnymi częściami świata. wyrażającymi się w powstaniu między innymi takich pojęć jak "globalna północ" i "globalne południe"; o tym, jak nasze indywidualne wybory konsumenckie wpływać mogą na ich kondycję; o tym, jak nieodpowiedzialne decyzje konsumenckie, zgoda na niszczenie środowiska, przyczynianie się do przyspieszania tempa zmian klimatu czy nawet nieodpowiedzialna turystyka mogą zniweczyć starania najbiedniejszych. W czasie gorących i bardzo rzeczowych dyskusji wspólnie zgodziliśmy się, że warto - i należy -  być konsumentem świadomym i odpowiedzialnym.

Jeszcze raz dziękujemy p.Oldze za wspaniałe zajęcia, a dzieciom za aktywne w nich uczestnictwo.

 

Chwalimy się :-)

W dniach 10-18 października obchodziliśmy Europejski Tydzień Kodowania, mający na celu promowanie kodowania, realizowany przez wolontariuszy w wielu krajach zarówno Europy, jak i na świecie.

Dlatego wraz z Fundacją Netcamp Miejska Biblioteka Publiczna zaprosiła z tej okazji na warsztaty programowania adresowane do dzieci i młodzieży, które poprowadzili Sebastian Szczepański i Robert Górski z Cyfrowych Wynalazców: 

Inteligentne miasto – jak to jest zrobione? - dla dzieci w wieku 10-15 lat odbyły się w naszej bibliotece i w  Filii nr 4 (uczestnicy mieli okazję zaprogramować urządzenia sterujące ruchem drogowym w miastach) oraz Misja na Marsa - dla dzieci w wieku 6-9 lat w Filii nr 54 (ProMedia) (budowa rakiety, lądowanie i sterowanie łazikiem marsjańskim).

 Z ogromną przyjemnością chcemy podzielić się informacją, iż otrzymaliśmy certyfikat poświadczający aktywne uczestnictwo Miejskiej Biblioteki Publicznej w Szczecinie w Tygodniu Kodowania 2015. Dziękujemy współorganizatorom i uczestnikom spotkań raz jeszcze - bez Was byłoby to niemożliwe. Już czekamy na następny rok!

Nowości

        
       
         
        
     
     
         
       
     
     
    

IBUK: Książka Miesiąca nr 9

Listopadowym prezentem od IBUK Libra jest książka zatytułowana "O jeden ląd za daleko" Jarosława Fischbacha. Jest to swoisty zapis trzydziestu czterech lat podróży szlakami Ameryki Południowej, Azji i Europy, obfitych w zaskakujące wydarzenia, niecodzienne sytuacje i miejsca - także takie, których już niestety nie ma. Autor zaprasza nas do towarzyszenia sobie m.in. w Andach, Himalajach, na Kilimandżaro, w Pantanalu, na Ziemi Ognistej, jeziorze Titicaca czy też na nieistniejących już rozlewiskach Tygrysu i Eufratu.

Pozostało 17 dni. Zapraszamy!

W nastroju do zwierzeń

Wczoraj był nasz ulubiony dzień miesiąca - dzień spotkań Dyskusyjnego Klubu Książki. Był to też dzień spotkania z pewnym bardzo mądrym jeżozwierzem. O szczegółach opowie Marysia:

jeżozwierzenia

Jeżozwierzenia

wyłażą z cienia

gdy zwierzę ma coś do powiedzenia

Więc kto chce ze zwierzem

pogadać szczerze

niech lekko nie bierze jeżozwierzeń.¹

Wiersz Joanny Kulmowej posłużył nam jako wstęp do dyskusji o listopadowej książce - "Zwierzeniach jeżozwierza" Alaina Manbackou. Lektura intrygująca. Rozmowy literackie poprzedziliśmy odsłuchaniem "trójkowej" rozmowy na temat "Zwierzeń..." pomiędzy Nogasiem a Mannem, jak zawsze zabawnej i trafiającej w sedno. Ale to była tylko rozgrzewka do prawdziwej dyskusji, która odbyła się na "deskach" naszej czytelni. Książka tak obfita w znaczenia, że aż mi tchu zabrakło i nie wiem od czego zacząć.

Może od sfery językowej i struktury. Całość została podzielona na siedem części oraz aneks. Jest to strumień świadomości pewnego jeżozwierza, zapisany przy użyciu jednego tylko znaku interpunkcyjnego - przecinka. Brak tu wielkich liter, kropek itp. Taka forma zapisu spowodowała interesujące efekty czytelnicze. Część z naszych Klubowiczów nie zwróciła na to większej uwagi. Tak jakby podczas lektury mózg samodzielnie dopisywał znaki interpunkcyjne w miejscach, które uznał za słuszne. Jednak takie ukształtowanie tekstu nie pozostawało obojętne dla samego procesu czytania - daliśmy się nieść strumieniowi świadomości, płynęliśmy z prądem coraz szybciej i szybciej. Na szczęście treść została podzielona na różnej objętości człony - poszczególne wątki myślowe naszego kolczastego bohatera - i to były momenty wytchnienia, pozwalały ochłonąć i wrócić do fragmentów, przez które przemknęliśmy w pędzie.

Sytuacja narracyjna wydaje się być dziecięco prosta - jeżozwierz z bagażem doświadczeń dokonuje rozrachunku z przeszłością w obliczu wiekowego baobabu. Nasi Czytelnicy jednak nie dali się zwieść; jeśli dzieła literackie rozmawiają ze sobą, to jest to proza wręcz rozgadana. Nasuwa się skojarzenie z "Wyznaniami" św.Augustyna, ale aluzji literackich i nawiązań w tej książce jest bez liku. Świat przedstawiony to zamknięta rzeczywistość afrykańskiej wioski, ukrytej gdzieś w głębi buszu. Rządzi się ściśle określonymi prawami decydującymi o życiu i śmierci, do których kluczem są rytuały i magia. Jest to rzeczywistość, do której biali ludzie nie mają dostępu - zupełnie hermetyczna i niezrozumiała. Fenomen polega na tym, iż opowieść o świecie dla nas obcym, wręcz zabawnym przez swoją egzotykę, przemawia do nas głosem kultury europejskiej.

O poziomach interpretacyjnych "Zwierzeń.." można by napisać tomy. Tomów pisać tu nie będę. Wspomnę tylko, że jest to powieść wielopoziomowa i wieloznaczna jak natura ludzka, prawdziwy palimpsest - rarytas dla odkrywców i smakoszy.

A na zakończenie cytat: "oto dlaczego od rana siedzę u twoich stóp, mówię i mówię, choć jestem pewien, że mi nie odpowiesz, lecz zdaje mi się, że słowo uwalnia od strachu przed śmiercią, a gdyby pomogło mi jeszcze ją oddalić, wymknąć się jej, byłbym najszczęśliwszym jeżozwierzem na świecie"²

1J. Kulmowa, Dębołki, Warszawa, 1998, s.11.

2A. Mabanckou, Zwierzenia jeżozwierza, Kraków, 2015, s.30-31.

 Kolejne spotkanie za miesiąc z "Majsterką" P.Hardinga.