Selfuj się kto może! (#TZI2017)

Z okazji tegorocznego Tygodnia z Internetem (#TZI2017) uczestnicy właśnie rozpoczynającej się wiosennej edycji Kursu Komputerowego dla Seniorów wzięli udział w zajęciach "Selfuj się kto może!". Format sprawdzony już dwa lata temu, i tym razem przyniósł mnóstwo śmiechu i radości. Efekty naszej pracy z tabletami podziwiać możecie poniżej:

Nowości

     
     
     
 

 
 
 

Z literacką wizytą w Japonii

Wczoraj na dyskusji przy filiżance kawy spotkał się nasz Klub Książki. Tematem marcowym była książka japońskiej autorki Hiromi Kawakami "Sensei i miłość", rzecz wymagająca przez swą odmienność - powolny rytm, skupienie na szczegółach, kontemplacyjność, koncentrację na drobnych wydarzeniach dnia codziennego. Hiromi Kawakami jest jedną z najwybitniejszych współczesnych pisarek japońskich, laureatką wielu nagród i jedną z najczęściej tłumaczonych na język polski.

Bohaterami książki są Tsukiko Ōmachi, samotna 37-letnia kobieta, oraz 70-letni emerytowany nauczyciel języka japońskiego, Sensei Harutsuna Matsumoto. Złożenie identycznego zamówienia w miejscowym barze sprawia, że ich życie nabierze innych barw.

Tytułowa miłość, jako relacja międzyludzka, często pojawia się w utworach autorki, opiera się ona jednak raczej na pragnieniu jakiejkolwiek wspólnoty niż szalonych, romantycznych porywach – trudno ją wyrażać, a nawet w relacji między matką a córką („Manazuru”) przeważa uczucie samotności i niezrozumienia. Wszyscy u Kawakami żyją w pojedynkę. Boją się zobowiązań, nie tylko wobec ludzi – uwagi na temat niechęci do trzymania zwierząt z obawy, że można by się było do nich przywiązać, wyraża zarówno pan Nakano, jak i Sensei. Postaci nie planują zbytnio swoich działań, ich spotkania są często przypadkowe, wszystko zdaje się wydarzać samo z siebie. Dorosłość i tłumaczenie sobie rzeczywistości przychodzi opornie, życie rodzi głównie kłopoty, niezręczne sytuacje i niezrozumienie. (http://japonia-online.pl/article/506) 

Czy jest to jednak książka o miłości? Niekoniecznie.  Bardziej chyba o samotności i strachu z niej wynikającym. 

Jakie wrażenia wywołała w naszych Klubowiczach? Oto przykładowe opinie:

Powolność, delikatność, refleksyjność, kontemplacja, napisana jak w pigułce.

Spokojna, a jednocześnie buduje napięcie i rodzi pytania, co dalej?

Ciekawe - mało ze sobą rozmawiali, ale stworzyła się między nimi bliskość, i ta bliskość drugiej osoby jest najważniejsza.

Ten dystans stwarzał szczególny rodzaj porozumienia - nikt się nie spieszył, nie zdobywał nikogo, nie poganiał. Oboje czekali na coś więcej z rozwagą i ten dystans dał czas na porozumienie.

Początkowo nużąca ze względu na powolny rytm. Później stopniowo zaczyna przemawiać. Zaczynamy rozumieć zamiar autora, który daje czytelnikowi czas na zagłębienie się w temacie i zrozumienie intencji.

Jedyne, co mogę dodać, to - polecamy!
Za miesiąc - "Rachunek" J.Karlssona.

Nasze kartonowe cuda

Ferie się kończą, a wraz z nimi zakończyły się zajęcia pt. "Kartonowe cuda", w czasie których czarowaliśmy z kartonem właśnie. Co z niego powstało? Maski karnawałowe, kartki walentynkowe, a nawet ramki na zdjęcia czy pudełka na skarby. 

Wszystkim dzieciom dziękujemy za wspaniałą zabawę i zapraszamy za rok!

Galeria zdjęć - Kartonowe cuda

Randka w ciemno z książką 2017

Już od dzisiaj zapraszamy Was na coroczną randkę - "Randkę w ciemno z książką" oczywiście.Tym razem uwieść próbować Was będą pierwsze zdania książek.

Mówi się, że pierwsze zdanie tekstu ma decydujący wpływ na to, czy sięgniemy - lub nie - po daną książkę. Niektórzy pisarze przyznają, iż skonstruowanie pierwszego zdania nowo powstającego dzieła potrafi im zająć kilka miesięcy - ono po prostu musi być idealne, porywające, zachęcające... W końcu determinuje ciąg dalszy tej rodzącej się relacji z potencjalnym czytelnikiem :) 

Sprawdźcie więc, komu udała się ta sztuka! Zapraszamy!

Dzień Bezpiecznego Internetu 2017

W miniony wtorek obchodziliśmy Dzień Bezpiecznego Internetu. Obchodzony jest on z inicjatywy Komisji Europejskiej od 2004 roku i ma na celu inicjowanie i propagowanie działań na rzecz bezpiecznego dostępu dzieci i młodzieży do zasobów internetowych. W Polsce Dzień Bezpiecznego Internetu od 2005 roku organizowany jest przez Polskie Centrum Programu Safer Internet. (www.saferinternet.pl/pl/dzien-bezpiecznego-internetu)

W tym roku obchodom przyświecało hasło „Razem zmieniamy Internet na lepsze”. W związku z tym przez cały tydzień spotykaliśmy się z uczniami klas piątych zaprzyjaźnionej szkoły, by porozmawiać o tym, 

na czym polega odpowiedzialne i bezpieczne korzystanie z sieci; co dzieje się z informacjami zamieszczanymi przez nas w Internecie oraz jak można się chronić przed zagrożeniami, które niesie użytkowanie Internetu. Dziękuję raz jeszcze dzieciom za wspaniałe zajęcia - już wiem, że odpowiedzialne korzystanie z Internetu nie jest Wam obce.

Do przeprowadzenia warsztatów wykorzystane zostały materiały z serwisów: edukacjamedialna.edu.pl, cyfrowa-wyprawka.org.

DKK w raju....?

Lutowe spotkanie naszego Klubu Książki dotyczyło pozycji napisanej przez irańską autorkę Shahrnush Parsipur pt. "Kobiety bez mężczyzn".

Autorka za wydaną w 1989 roku książkę została wtrącona do więzienia, jej wydawca został także aresztowany, wydawnictwo zamknięte, a to małe, niepozorne dzieło trafiło na listę książek zakazanych ze względu na temat, który podejmowało - czyli kobiety. Jak mówi sama autorka:

Szanuję islam tak, jak szanuję inne religie. W książce nie odnoszę się do islamu praktycznie w ogóle. Piszę o kobietach.¹

^{Książka ta to napisana zadziwiająco bezpośrednim i bezpretensjonalnym, acz nie stroniącym od ostrych wyrażeń i kolokwializmów językiem opowieść o pięciu kobietach, pochodzących z różnych środowisk i bogatych w odmienne doświadczenia. Ich losy przecinają się i łączą na krótką chwilę w pięknym ogrodzie w Karadż, który staje się namiastką kobiecej utopii, miejscem, gdzie bohaterki znajdują schronienie, uciekając od męskiej dominacji i opresyjnych reguł społecznych.2}

^{(...) Wedle słów autorki, jej intencją było zakwestionowanie utrwalonych stereotypów dotyczących roli kobiety w irańskiej kulturze i zwrócenie uwagi na hipokryzję, tak kobiet, jak i mężczyzn, w realizowaniu tradycyjnych wzorców.}

^{Autorka zostawia nas z dużym polem do interpretacji, bez gotowych odpowiedzi, zmusza do zastanowienia się, a proces ten prowadzi nas do wniosków, których w pierwszym odruchu wcale byśmy się nie spodziewali. Rajski kobiecy ogród wcale nie jest idealnym miejscem. Staje się jedynie tymczasowym schronieniem, które ostatecznie opuszczają wszystkie bohaterki, by odnaleźć drogę do harmonijnego życia we wcześniej zanegowanym społeczeństwie.
Książka wzbudziła wiele pozytywnych emocji; doprowadziła nas do pytań, na które odpowiedzi wcale nie są jednoznaczne, a na pewno nie jednakowe dla wszystkich. Oto parę przykładowych opinii:}
 

^{Autorka zaciera granicę między jawą a snem}

^{Ta książka jest wielką alegorią, nie można jej czytać dosłownie}

^{Pierwszy raz czytałam tego typu książkę, miałam inne pojęcie o islamie}

^{Bajkowa, w klimacie "Baśni tysiąca i jednej nocy"}

^{Czy emancypacja w rozumieniu europejskim jest dobra?}

 

^{Nasze lutowe spotkanie przypieczętowało też trzy lata wspólnych literackich zmagań. Bardzo dziękuję wszystkim Klubowiczom za Waszą obecność; za comiesięczne spotkania udowadniające, że dyskutować o literaturze warto i że książka może być wspaniałym zalążkiem cudownej przyjaźni. Życzę i Wam, i sobie, aby się nam nigdy nie znudziło.} 

^{Za miesiąc: H.Kawakami "Sensei i miłość".}

1Kobiety bez mężczyzn S,Parsipur, Wyd.Claroscuro 2010, str. 126 

2Ibidem, str. 130